Inloggen
IDA PIETER - ID 2982

In dienst
Onder Nederlandse Vlag tussen:0000-00-00 / 0000-00-00

Identification Data

Bouwjaar: 1952
Classification Register: Bureau Veritas (BV)
Nat. Official Number: 8006 Z ROTT 1952
Categorie: Cargo vessel
Voorstuwing: Motor Vessel
Type: General Cargo
Type Dek: Flush deck
Masten: Two masts
Rig: 2 derricks
Material Hull: Steel
Dekken: 1
Construction Data

Scheepsbouwer: N.V. Scheepswerf Gebr. van der Werf, Deest, Gelderland, Netherlands
Werfnummer: 246
Launch Date: 1952-07-25
Delivery Date: 1952-10-11
Technical Data

Engine Manufacturer: D. & Joh. Boot N.V., Motorenfabriek 'De Industrie', Alphen aan den Rijn, Zuid-Holland, Netherlands
Motor Type: Motor, Oil, 4-stroke single-acting
Number of Cylinders: 6
Power: 600
Power Unit: BHP (APK, RPK)
Eng. additional info: Industrie Nr. 4036 Type 6D7 (305x460)
Speed in knots: 11
Number of screws: 1
 
Gross Tonnage: 499.00 Gross tonnage
Net Tonnage: 252.00 Net tonnage
Deadweight: 775.00 tonnes deadweight (1000 kg)
Grain: 35100 Cubic Feet
Bale: 34120 Cubic Feet
 
Length 1: 53.25 Meters Length overall (Loa)
Length 2: 48.82 Meters Length between perpendiculars (Lbp)
Beam: 8.54 Meters Breadth, moulded
Depth: 3.26 Meters Depth, moulded
Draught: 3.59 Meters Draught, maximum
Ship History Data

Date/Name Ship 1952-09-30 IDA-PIETER
Manager: N.V. Invoer- & Transportonderneming 'Invotra', Rotterdam, Zuid-Holland, Netherlands
Eigenaar: N.V. Invoer- & Transportonderneming 'Invotra', Rotterdam, Zuid-Holland, Netherlands
Shareholder:
Homeport / Flag: Rotterdam / Netherlands
Callsign: PEVE

Date/Name Ship 1962-08-15 MAURITSSINGEL
Manager: P.A. van Es & Co. N.V., Rotterdam, Zuid-Holland, Netherlands
Eigenaar: P.A. van Es & Co. N.V., Rotterdam, Zuid-Holland, Netherlands
Shareholder:
Homeport / Flag: Rotterdam / Netherlands
Callsign: PFWS

Ship Events Data

1952-10-02: Op 02-10-1952 als "IDA PIETER", zijnde een motorschip, metende 1416.37 m3 bruto inhoud volgens zeemeetbrief afgegeven te 's Gravenhage no 8898 d.d. 25-09-1952, liggende te Deest, door B. Wijnstekers, ambtenaar bij de Scheepsmetingsdienst te Rotterdam, van brandmerk 8006 Z ROTT 1952 voorzien door het inbeitelen op het achterschip aan S.B. zijde in achterwand dekhuis, 3.10 m. uit hekplaat, 0.60 m. uit de lengteas en 1.53 m. uit dek.
1961-12-19: Coastal Shipping, januari 1962. De 'Ida-Pieter' kwam in de nacht van 19 op 20 december, waarschijnlijk tengevolge van de mist, in aanvaring met een Britse kotter. De aanvaring deed zich voor in de Golf van Biskaje, enkele mijlen ten noordwesten van Biarritz. De Spaanse bemanning van de Brit, die uit vijf koppen bestond, stapte over op de 'Ida-Pieter', die het scheepje, dat in Gibraltar staat geregistreerd, op sleeptouw nam en koers zette naar de haven van Saint Jean de Luz. (LJ)
1965-01-29: Final Fate:
Met een lading van 699 ton mais van Bayonne naar Hamburg vertrokken en in de nacht van 28/29 januari 1965 ter hoogte van Ouessant vermist na zwaar weer. Negen bemanningsleden omgekomen.
Friese Koerier 06-02-1965: Nederlandse kustvaarder wordt vermist. Den Haag(ANP) — De Nederlandse kustvaarder „MAURITSSINGEL" (500 brt), die op 26 januari van de Franse havenplaats Bayonne uitvoer met bestemming Hamburg, is daar nog niet aangekomen. Radio-Scheveningen heeft schepen, die op deze route varen, gevraagd naar de kustvaarder uit te kijken. De „Mauritssingel" is eigendom van P. A. van Es en Co. te Rotterdam. Volgens de eigenaar van het schip had het twee dagen geleden in Hamburg moeten aankomen. „Wij vermoeden dat het schip te kampen heeft met een defect aan de radio. Het komt vaker voor dat een coaster zich dagenlang niet meldt, omdat de zendinstallatie niet werkt", zo werd gezegd. Men acht het voorts niet uitgesloten, dat de „Mauritssingel" in verband met slecht weer in een baai een schuilplaats is gaan zoeken. De „Mauritssingel" is met een lading graan op weg naar Hamburg. Het schip heeft een bemanning van tien koppen.
NvhN 08-02-1965: De Nederlandse kustvaarder MAURITSSINGEL (500 brt.) van de rederij P. A. van Es en Co. in Rotterdam is officieel als vermist opgegeven, wat betekent, dat alle schepen langs de Westeuropese kusten en de kustwachtdiensten de opdracht hebben uit te kijken naar het schip of eventuele wrakstukken. De Mauritssingel is op 26 januari uit Bayonne vertrokken met een lading graan, bestemd voor Hamburg. Daar had het schip op 3 februari moeten arriveren. De laatste maal, dat de Mauritssingel zich meldde, was op 29 januari, ter hoogte van Ouessant (aan het noordelijke uiteinde van de Golf van Biscaje). Het kampte toen met een zware noordoosterstorm, windkracht 9. De mogelijkheid, dat averij is opgelopen en de radio is uitgevallen, zodat het schip in een baai is gaan schuilen voor het slechte weer, wordt nog altijd niet uitgesloten geacht. Aan boord van de Mauritssingel is een bemanning van 10 koppen.
De Tijd-De Maasbode 08-02-1965: Nu officieel vermist. Raadsels rond MAURITSSINGEL. Rotterdam, 8 febr. — De Nederlandse kustvaarder Mauritssingel (500 brt.) van de rederij P. A. van Es en Co. is thans officieel als vermist opgegeven, wat betekent, dat alle schepen die langs de West-Europese kusten varen en de kustwachtdiensten de opdracht hebben gekregen, uit te kijken naar het schip of eventuele wrakstukken. De Mauritssingel is op 26 januari uit Bayonne vertrokken met een lading graan, bestemd voor Hamburg. Daar had het schip op 3 februari moeten arriveren. De laatste maal dat de Mauritssingel zich heeft gemeld, was op 29 januari, toen het schip zich ter hoogte van Ouessant aan het noordelijke uiteinde van de golf van Biskaje bevond. Het kampte toen met een zware noordoosters storm, windkracht negen. De mogelijkheid dat averij is opgelopen en de radio is uitgevallen, zodat het schip in een baal is gaan schuilen voor het slechte weer, wordt nog altijd niet uitgesloten geacht. Daarom zijn bij het zoeken ook vliegtuigen ingeschakeld, die de grillige Franse kust ter plaatse afzoeken. Ook is aan de Franse trawlers, die daar in de omgeving vissen, verzocht uit te kijken. Tot nu toe is echter geen enkele melding binnengekomen en geen wrakhout gevonden. Aan boord van de Mauritssingel is bemanning van tien koppen. Bij de rederij heeft men het aanvankelijke optimisme verloren. Dat het schip ergens zou schuilen acht men nu wel uitgesloten ten eerste omdat de kapitein na dagen wel een middel zou hebben gevonden om zich te melden: en ten tweede omdat de Franse marine met vliegtuigen de hele kust heeft afgezocht en niets heeft gevonden. De vrees dat het schip in de felle noordooster storm met man en muis is vergaan groeit. Vreemd blijf het echter, dat in dat geval geen wrakhout of andere aanwijzingen zijn gevonden.
1965-02-10: De Telegraaf 10-02-1965: Weer thuis. Ruim 24 uur later keerde hij terug bij zijn jonge vrouw in hun bijna nieuwe huis in Moerkapelle. De volgende dag stelde hij zich, thuis onder doktersbehandeling. Het betekende rust voor stuurman Van den Broek, maar daarmee was het gedaan toen hij afgelopen vrijdag de jobstijding hoorde. „Mijn hart stond even stil. Ik heb er zeven maanden als stuurman op gevaren. Het was een fijn schip — en ook een fijne ploeg aan boord. Kapitein Westenberg was een zeeman. Ja, aan de „Mauritssingel" heb ik eigenlijk alleen maar prettige herinneringen. Maar dat zo'n schip, zonder dat iemand daar iets van merkt, zomaar kan verdwijnen."! Hard gelag; „Het ls een hard gelag voor de familie van de kapitein, de vrouwen van de machinisten — ik ken ze bijna allemaal persoonlijk. Zelfs de vrouw van een van onze Spaanse matrozen kende ik — die kwam wel aan boord als wij in Bayonne lagen. Nee, ik kan mij eigenlijk niet voorstellen, dat de „Mauritssingel" zomaar verdwenen is — het is even ongelooflijk als het feit, dat ik door mijn ziekte eigenlijk gered ben geworden." Vergaan. Hoewel nergens wrakhout is gevonden of boeien of reddingsvlotten van de „Mauritssingel" zijn aangespoeld, wordt nu toch wel aangenomen, dat het schip met man en muis is vergaan. Op 28 januari heeft kapitein J. Th. Westenberg (41) uit Kethel zijn vrouw nog gebeld om haar geluk te wensen met haar verjaardag. Dat is de laatste keer geweest, dat de kapitein contact heeft gehad met zijn gezin met 2 kinderen. Bemanning:De bemanning van de „Mauritssingel" was als volgt samengesteld: Kapitein J. Th. Westenberg (41) uit Kethel, bootsman, de Spanjaard José Pazos Gonzalez (45) uit Pasajes de San Pedro, Iste machinist Roelof G. A. Verhagen (25) uit Dubbeldam, 2e machinist C. A. van Donk (23) uit Rotterdam, assistent-machinist Albert de Wit (23) uit Roden, kok de Spanjaard Juan Freire Agrafojo (34) uit Noya, de Spaanse matrozen Antiono Gomez Garcia (26) uit Palmeira, en Vicente Dosil Vieites (30) uit Noya en de Portugese matroos José Antonia Margues Mariano (30) uit Almada.
1965-02-11: Leeuwarder Courant 11-02-1965: De „Mauritssingel". Vliegtuig zocht bij Ameland. Gistermiddag heeft een opsporingsvliegtuig van de Marine ter hoogte van Ameland gezocht naar mogelijke wrakstukken van de verdwenen Rotterdamse kustvaarder „Mauritssingel". Er was door een schip een drijvend voorwerp gesignaleerd, waarop het nummer 49 stond; de reddingsvlotten van de „Mauritssingel" droegen het nummer A 4985. Het Neptune-vliegtuig is tegen de avond onverrichterzake naar het Marine-vliegkamp Valkenburg bü Leiden teruggekeerd. Al eerder is de mogelijkheid geopperd, dat de „Mauritssingel" — die op weg was van Bayonne in Zuid-Frankrijk naar Hamburg — wellicht onder Ameland zou kunnen zijn vergaan. Daar spoelden op het oostelijk deel van het eiland, bij het Oerd, verschillende potten, bussen en flessen aan, die kennelijk tot de provisiekast van een schip moeten hebben behoord. De staat waarin deze eet- en drinkwaren zich bevonden, deed echter het vermoeden rijzen, dat een schoonmakende kok ze overboord had gezet. Aanwijzingen dat ze van de „Mauritssingel" zouden kunnen zijn, zijn er niet. Zoals bekend is de „Mauritssingel", die negen man aan boord had, officieel als vermist opgegeven.
1965-03-13: De Telegraaf 13-03-1965: „Ik zal hen nu en ook hierna niet in de steek laten” door Piet Grootendorst. Rotterdam, zaterdag DE „MAURITSSINGEL" was al ruim een week zoek, toen 's avonds bij directeur E. L. van Es (38) thuis in Bilthoven dc telefoon ringelde. Scheveningen Radio bracht hem een gesprek met één van de andere 26 kustvaarders van de Van Es-vloot. De „SPOORSINGEL" met als woordvoerder kapitein J. van der Lugt. „Wij naderen Ouessant — mag ik morgen een dag gaan zoeken?"', vroeg hij radiotelefonisch. Voor de heer Van Es was de „Mauritssingel" toen al een verloren zaak. Schepen, vliegtuigen en de kustwacht langs de hele route van Bayonne aan de Frans/Spaanse grens tot Hamburg hadden reeds dagenlang naar de met maïs geladen 500 tons kustvaarder uitgezien — tevergeefs. Maar toch aarzelde directeur Van Es voor zijn antwoord geen moment: „Kapitein, als je dat zou willen doen, dolgraag!" „Dit zoeken had ook geen enkel resultaat. Maar dit initiatief en de vasthoudendheid waarmee er door de mannen van de „Spoorsingel" die dag werd gewerkt hebben aangetoond, dat ik in deze periode van diepe ellende voor ons bedrijf niet alléén sta. Ik had evengoed kunnen zeggen: Jongens, leuk bedacht, maar het hoeft niet. Maar ik wist, dat ik ze dan willens en wetens een forse klap in het gezicht had gegeven. Ook de bemanning van de „Spoorsingel" wilde haar steentje bijdragen."
1965-03-13: De Telegraaf 13-03-1965: Achter de schermen van het drama „Mauritssingel". DitT is Roelof Gerrit Arie Verhagen samen met zijn moeder mevrouw Riet Verhagen-van Doesburg (20). Hij werd geboren op 18 februari jl. , — ruim 14 dagen nadat zyn vader, eerste machinist „Roef" Verhagen (25) met de kustvaarder „Mauritssingei" in de Golf van Biscaya of in het Engelse Kanaal ten onder is gegaan. Het was de bedoeling'dat een zoon uit het vorig jaar gesloten huwelijk van machinist Verhagen da naam van zijn grootvader zou krijgen: Johannes Verhagen. „Maar nu mijn zoon is omgekomen heeft onze schoondochter met onze volledige instemming haar baby naar haar man genoemd: Roelof Gerrit Arie", vertelde de grootmoeder, mevrouw Verhagen uit Heesselt, gemeente Varik, in de Betuwe. DIT IS MAAR een klein brokje van de grote menselijke tragedie die schuilgaat achter het nieuwsbericht: „Van kustvaarder „Mauritssingel" ontbreekt elk spoor". Een moeder verliest haar enige zoon. een jonge vrouw haar echtgenoot en Roelof Gerrit Arie Verhagen zal nooit zijn vader kunnen zien. Dit is het leed in maar één familie. Totaal zijn er negen mensen bij deze ramp als vermist opgegeven. Onze Speciale verslaggever PIET GROOTENDORST heeft een gesprek gehad met rederijdirecleur E. L. van Es. Hij tekende op welke diepe ellende er verborgen is gebleven achter het decor van een verdwenen schip en wat er omgaat in de reder, die een van zijn mooiste schepen en negen bemanningsleden niet in de thuishaven terug ziet keren. Directeur Van Es: „At je ziet hoe deze mensen zich steeds weer aan nieuwe strohalmen vastklampen..." „Dan wordt het je zelfs als kerel te machtig!" kan er toch met de „Mauritssingel" gebeurd rijn?" Nachten ligt directeur Van Es ervan wakker. ~In slecht weer in de Golf van Biscaye ten order gegaan? Dan had er toch wrakhout moeten zijn. Overvaren door een tankschip? Het zou kunnen. Is het schip lek geraakt? Het blijven gissingen . Ongelofelijk. Een ander woord heb ik, nu na zes weken, nog steeds niet gevonden." De heer E. L. van Es is een jonge directeur in een eveneens jong bedrijf. De firma P. A. van Es en Co, opgericht omstreeks 1700, werd in 1959 een volle dochter van PHs. Van Ommeren N.V. — de heer E. L. van Es was daar onderdirecteur. „Dat bedrijf dat we er nu bij hebben, heeft jouw naam — dat is een mooi klusje voor jou", redeneerde men in de Raad van Bestuur bij Van Ommeren. En zo werd de heer Van Es directeur bij een Van Es die hij nooit heeft gekend. „Ik ben op 2 januari 1960 voor het eerst het kantoor van P. A. van Es en Co aan de Parklaan in Rotterdam binnengestapt. Ik vroeg de portier: „Kunt u mij zeggen, waar de directiekamer is"? De man keek heel vreemd op van deze vraag, maar ik hielp hem snel uit de droom. Ik zei: „Ik ben de nieuwe directeur!" Vanaf dat moment heeft do heer E. L. van Es georganiseerd en gereorganiseerd en heeft het bedrijf een ware verjongingskuur ondergaan. DE .„MAURITSSINGEL" is nu al bijna anderhalve maand zoek. Maar nog nooit is er ergens wrakhout aangespoeld en is er in de Golf van Biscaye of op de Noordzee een spoor van de ondergang van het schip gevonden. „Ik lig er 's nachts wel over na te denken — maar het is voor mij ongelooflijk, dat een schip zomaar verdwijnt. Je ligt te piekeren wat er dan wel gebeurd zou kunnen zijn — maar een bevredigend antwoord heb ik, nu na zes weken, nog steeds niet gevonden. Litteken. Het lot heeft nu deze jonge dochter een gevoelig en diep litteken toegebracht. Plastische chirurgen zullen hier machteloos staan. Want de vermissing van de fraaie kustvaarder „Mauritssingel" en vooral het diepe leed dat zoveel nabestaanden van de bemanningsleden is aangedaan, staat onuitwisbaar voor het leven gegrift ln het geheugen van de Van Es-employés. Van directeur tot telefoniste en van kapitein tot matroos onder de gage. „Het is een hard, een keihard bedrijf. Maar de kustvaart is een prachtig bedrijf. Voor ons zijn de kleinste haventjes en de ongekende mogelijkheden. De naam kustvaart is eigenlijk niet juist meer. Onze schepen varen ook naar Amerika, Afrika en de Perzische Golf. Een kapitein die hier eens voor mijn bureau zat zei: „Meneer Van Es. het is zeevaart — puur!" En die man heeft gelijk!" Vorig jaar heeft de heer E. L. van Es in zijn directiekamer aan de Rotterdamse Parklaan gewerkt aan „teamwork" binnen de Van Es-gelederen. Aan vernieuwing van de vloot. „Ik hou van een gezond, krachtig bedrijf. Van om mij heen kerels, op wie ik aan kan. Die ik kan vertrouwen, maar die ook in mij vertrouwen hebben. Mannen; kapiteins, stuurlieden die je om een boodschap kunt sturen." Dubieus. Wij hebben nogal eens de gewoonte om op de „onderlinge" (scheeps-radiogolf) mee te luisteren. Laatst hoorde ik een kapitein van een van onze schepen praten met een vriend op een schip van een andere rederij — die knapen kennen elkaar allemaal. Onze man vroeg: „Scharrel jij nu nog steeds tussen de Franse en de Engelse kust? Nou, ik ga nu weer naar Zuid-Amerika! Ja, dat bevalt mij best hoor !" „Dat doet mij wel zo goed — want daaruit blijkt, dat je mannen hart voor de zaak hebben — met plezier werken. Dat er een goede geest heerst in het bedrijf. En dit is ook weer duidelijk gebleken, toen het lot van de 9 opvarenden van de „Mauritssingel" steeds dubieuzer werd. Ja, je wilt moed houden, je grijpt de laatste strohalm — je haalt de gekste dingen in Je hoofd. Maar op een moment moet je voor je geweten toch die fatale rode streep trekken!" „Eén van onze schepen is eens in slecht weer uit de Duitse Bocht verwaaid en honderden mijlen verder voor de kust van Schotland terechtgekomen. Ook toen hebben wij in zak en as gezeten. Maar wat was het resultaat: een enthousiaste kapitein die opbelde uit een of ander klein haventje en zei: „Ja, we zijn een beetje weggeblazen en er waren een paar lampjes kapot van de radio. Alles oké hoor!!" „Een kapitein van een kustvaarder is meer dan waar ook, een kleine zelfstandige. Ze zijn veel méér de „vertegenwoordiger" van de rederij. Niet in elke haven waar zij komen is een goede agent, zoals dat voor de grote lijnschepen het geval is. Ze moeten hun eigen boontjes doppen. Daarom denk je, als je een paar dagen niets hoort, eigenlijk te gauw een defecte radio of zo — ach, die kapitein redt het wel ". Speurtocht naar „Mauritssingel”: Ruim een maand geleden kwamen er publikaties over het vermissen van de „Mauritssingel". Sindsdien hebben verscheidene schenen en vliegtuigen naar het schip gezocht, echter zonder resultaat. Noodlot; Maar over de „Mauritssingel" heeft het noodlot beslist. Zijn in het slechte weer in de Golf van Biscaye de luiken door het beukende zeewater ingeslagen? „Tot in de luikhoofden lag de maïs — de houten luiken lagen op het graan gedrukt", zegt de heer Van Es. „En dan had er toch ook wrakhout moeten zijn?" Overvaren misschien? „Ik heb deskundigen gevraagd: inderdaad, een tankschip van 60.000 ton zou onze „Mauritssingel",. zonder dat de bemanning dit bemerkt en zonder noemenswaardige schade voor het tankschip, 's nachts in tweeën kunnen varen!" „Ook dan zou er toch wrakhout gevonden moeten worden!" aldus de heer Van Es. En als het schip lek is geraakt? „Als het een klein lek was, zou men dat bij het per wacht pompen van de ruimen moeten hebben ontdekt. En als het een groot lek geweest was, zou men het aan de cadans van het schip hebben gemerkt — zoals je het ook merkt, als ja met de auto wegrijdt en de handrem aan laat staan. Dan was er toch zeker alle tijd geweest voor de reddingboot of het reddingvlot?" Een explosie aan boord? „Maar dan is er ook meestal nog wel tijd voor het reddingvlot. Ja, wat nog overblijft is een z.g. „valse golf", een kruiszee die ontstaat doordat de wind vrij plotseling van bij voorbeeld noordoost naar noordwest draait en er twee stromingen ontstaan. Dan moet de „Mauritssingel" precies op dat punt zijn geweest waar die twee golven elkaar raakten. Dat kan fataal zijn, maar het is een kans van 1 op de 1000..!" Het zijn allemaal vraagtekens. Ellendig; Natuurlijk wil je niet te vroeg zijn met de bemanning en het schip als verloren op te geven. Maar je wilt ook weer niet te laat zijn, liet ene ogenblik weerhoudt je geweten je van die verschrikkelijke beslissing. Maar enkele ogenblikken later zegt hetzelfde geweten je, dat je nu geen moment meer mag uitstellen en je de vrouwen, de ouders, de familie van de bemanning van je verloren schip de droeve tijding zelf moet gaan brengen." „Een ellendige zaak. Ik heb in eerste instantie gezegd: „Dit moet ik zelf gaan doen. Ik ben directeur en ik moet mij voor zon ellendige zaak niet verschuilen achter een hoofd van dienst. Maar je wilt ook al deze familie bijna tegelijk van dit droeve nieuws op de hoogte stellen — de familieleden houden ook onderling contact met elkaar. Je kan niet hebben, dat de een tegen de ander zegt: „Nee, bij mij is meneer Van És nog niet geweest....!" „Ik heb zelf de vrouw van de kapitein en de familie van de eerste machinist bezocht. Maar ik was liever naar allen toegegaan om daarmee het bewijs te leveren hoe wij met hen meeleven. Hoe deze ramp ook ons bedrijf en onze mensen van hoog tot laag heeft aangegrepen. Je wilt ze als directeur graag zelf zeggen, dat P. A. van Es, maar dat je ze ook persoonlijk in deze moeilijke tijd maar ook daarna niet in de steek zal laten en hen zal vergeten " „Deze mensen ontvangen je dan met een kopje koffie en een koekje. Zo iets gaat je door merg en been. Je praat met ze — ja, wat zal er gebeurd zijn? Ze hebben weer andere laatste strohalmen waaraan zij zich vastklemmen, zo blijkt. „Maar meneer Van Es, de hond van mijn man was ook aan boord. En „Beertje" kon altijd zo goed zwemmen — zal die nu niet ergens aan wal zijn gekomen", vroeg mevrouw Westenberg, de vrouw van de kapitein, mij. Baby; Op zon moment wordt het je te machtig — als kerel heb je dan echt wel moeite om je goed te houden. Ik heb later de familieleden nog dikwijls op kantoor ontvangen. „De firma Van Es en ik laten jullie niet ln de steek", heb ik gezegd. Het is een schone belofte, maar het is nu eenmaal een verloren zaak en ik ben niet in staat een moeder haar zoon, een vrouw haar man en een kind ,zijn vader terug te brengen." „Klopt u altijd en op welk tijdstip dan oo bij mij aan — ik zal u nooit teleurstellen. Oké. Dan belt enkele dagen later de familie van de eerste machinist. Zijn Jonge vrouw heeft haar eerste baby gekregen. „Het is een zoon", zegt de familie gelukkig " Maar rederij- directeur E. L. van Es, zelf vader van drie zoons en twee dochters, slaat de handen voor het gezicht bij de gedachte, dat deze baby nooit zijn vader zal kunnen zien. „Het is een drama! Je praat er thuis over. Je hele familie leeft mee. Je vraagt Je vrouw: Wat kan ik nu voor die moeder en- voor die baby doen? Een bloemstuk? Nee, zei mijn vrouw. Een fruitmand en voor de baby een.... spaarbankboekje. Ik heb tegen mijn secretaresse gezegd: „Niet lang over zeuren: fruitmand bestellen, spaarbankboekje in orde maken ! Want je wilt voor die mensen iets doen. Nogmaals: je wilt laten zien, dat je ze nu niet in de steek laat." En hoe is het nu financieel gesteld met de nabestaanden? „Ze. krijgen een uitkering of van de Zee-Ongevallen-Wet of van de Algemene Weduwen- en Wezenwet. Ze krijgen de uitkering die het hoogst is. Een pensioenfonds kennen wij niet. Er is op de vloot een zo groot verloop, dat dit ondermeer zou uitdraaien op een ingewikkelde zaak met uitgestelde pensioenbrieven. Maar de mensen hebben de mogelijkheid om zelf wat te regelen en zeker 80 pet. heeft daarvan gebruik gemaakt." Helpen; Er zijn er die een hoge levensverzekering hebben gesloten. Anderen hebben een hypotheekverzekering op hun huis. Een eerste machinist op de kustvaart komt aan een jaarsalaris van rond de ƒ20.000. In dit bedrag zijn ook de mogelijkheden verwerkt dat zij voor zichzelf, voor vrouw en kinderen een voorziening kunnen treffen. Maar dat wil niet zeggen dat wij die nabestaanden zullen laten vallen. Van Es, maar ook ik persoonlijk, zal ze helpen waar ik kan. Wij zullen ze niet vergeten." Deze ramp staat daarvoor te diep gegrift in onze jonge geschiedenis van dit verjongde kustvaartbedrijf,. zo meent de heer Van Es. „Wij zullen onze relaties aanwenden voor deze mensen, als dit nodig zal zijn. Als over vijftien jaar de dochter of de zoon van een van de opvarenden bij mij zal aankloppen om to vragen of ik of ons bedrijf hen misschien aan een goede baan kan helpen, zal de deur voor dit meisje of deze jongen vanzelf opengaan. Want wij zijn deelgenoten in alle problemen dia uit deze ramp zullen voortvloeien en mijn beste mensen zou ik willen inzetten om deze mensen te helpen hun problemen op te lossen " : „Ik sta achter hen! Meer kan ik als directeur, als vertegenwoordiger van P.A. van Et en Co en als mens niet leggen !!"
1967-02-21: Het Vrije Volk 21-02-1967: Raad voor Scheepvaart: Vergaan van MAURITSSINGEL blijft raadsel. (Van een onzer verslaggevers) In januari 1965 verging het Nederlandse inotorvrachtschip Mauritssingel van de rederij P, A van Es en Co. te Rotterdam met man en muis voor de Franse kust. Negen zeelieden verloren het leven bij deze ramp, waarvan de oorzaak tot op heden niet is komen vast te staan. De Raad voor de Scheepvaart heeft een uitvoerig onderzoek ingesteld. Maandag heeft de raad uitspraak gedaan. Men neemt thans aan, dat de Mauritssingel plotseling is gekapseisd. De raad veronderstelt slechts, dat het feit, dat de stuurman het schip kort na het vertrek uit de haven van Bayonne had verlaten en niet was vervangen, tot de ramp heeft bijgedragen. Overigens, blijft ook de Raad voor de Scheepvaart voor een raadsel staan.(FJO)

Afbeeldingen


Omschrijving: Proefvaart IDA-PIETER
Gemaakt door: Foto Grijpink, Nijmegen
Onderwerp: Proefvaart

Omschrijving: IDA-PIETER
Gemaakt door: Skyfotos Ltd.
Klik hier voor website fotograaf
Onderwerp: Luchtfoto

Omschrijving: IDA-PIETER
Gemaakt door: Unknown

Omschrijving: nog een foto van het schip als IDA-PIETER
Gemaakt door: Skyfotos Ltd.
Klik hier voor website fotograaf
Onderwerp: Luchtfoto

Omschrijving: MAURITSSINGEL
Gemaakt door: Unknown