1910

NVD 060410
Hansweert, 5 april. Gepasseerd HILLECHINA, Hoeksma naar België.
NVD 250710
Hansweert, 23 juli. Gepasseerd HILLEGIENA, Hoeksma naar Schaphulsterzijl.

1912

NVD 130612
Hansweert, 12 juni. Gepasseerd HILLECHINA, Hoeksma naar België.



1919

NNO 290719
Het conflict In de binnenschipperij.

Geachte Redactie, gaarne zou ik het onderstaande In uw blad zien geplaatst. Bij voorbaat mijn dank.
Waarom toch ligt onze scheepvaart stil? Nu meer dan drie weken liggen onze schepen stil en raakt onze handel met zijn goederen vast, zodat onze regering optreedt, om met geweld onze schepen in beslag te nemen. Waarom wensen de schippers beurtregeling en vaste tarieven te behouden? Het is niet om woeker te trekken of alles duur te houden, ver van dat, want onze hoogste vrachtprijzen, van onze verst van elkaar verwijderde plaatsen in Nederland, kunnen nog niet meer dan 1/2 cent per K.G. gewicht bedragen. leder burger zal dus wel inzien, dat dit den boel niet duur maakt. Maar 't is de woekerzuchtige handel met zijn veel ergere transportondernemer en scheepsbevrachters, niet allen op één lijn staande, welke de weerloze schippers weer wil laten doodconcurreren onder en tegen elkander, of hem een hongerloontje wil toehouden, gelijk vóór de oorlog, en een goed deel van onze vrachtpenningen vast wil houden. En wee de schipper, die niet met blijder harte een werkje, dat niet al te passend of minder gelegen, van hem aannam, of dat zo'n schipper de vrachtpenningen daarnaar wilde vergoed hebben. Als bij 't niet deed, kon hij er wel op rekenen, dat hem in de eerste tijden geen werk meer werd aangeboden, en hij moest dan verder aanzien, dat de mooiste reizen voor zijn neus weggingen- Door de oorlog werd de toestand van weinig werk en de ontoereikende vrachtprijs zo erg, dat een beroep moest gedaan worden tot onze regering; daarom moeten wij ook van ganser harte dankbaar zijn voor haar hulp en hare maatregelen in onze bedrukte omstandigheden. Doch tot nu toe. En wat nut. Bij alle drukke neringdoende winkels, alle sluizen, waar veel scheepvaart is, moet men op zijn beurt wachten of een nummer halen, volgens orde en regel, anders gaat een ander voor, en dat zou twist geven en bij onze medegenoten ten achter komen, want het kost tijd! Jawel, onze tegenwoordige dure tijd- Als men tegenwoordig een tjalk of klipper van 13 a 14.000 gulden heeft en men heeft het vaartuig eens bezwaard met 8 a 9.000 gulden, wat in onze tijden toch als gewoon kan beschouwd worden, dan zijn onze vrachtprijzen toch waarlijk niet te hoog voor de tegenwoordigen tijd. En als alles weer normaal mocht worden, waarnaar het in de eerste tijd nog volstrekt niet uitziet, dan kunnen in overleg met het hoofdbestuur ook onze vrachtpenningen daarnaar geregeld worden. Wij willen in aanmerking nemen wat door de Minister in dit blad is geplaatst aangaande artikel 15 van Juni 1919, en verzoeken verder Z. E. eerbiedig, handhaving van regel en orde, op zijn beurt bevracht te worden om alle wantoestanden te voorkomen, want dit is zeker, dat in gewone omstandigheden men toch rekenen moet op een wachttijd van 8 a 14 dagen, op sommige plaatsen meer en andere plaatsen minder, al naar het jaargetijde en wat voor werkzaamheden zich voordoen. Als er nu eens drie weken gewacht is door een schipper op zijn reis, wat toch heel dikwijls gebeurt, dan is zo'n schipper toch al op zijn zuinigst aan onderhoud en rente en aflossing en knechtenloon en huishouding, ja ik zal maar geen som noemen, maar men begrijpt toch wel. dat zo'n schipper heel wat ten achterstaat bij diegene, wiens schip pas leeg is geworden. Wat moeten die mensen nu welke zolang op hun vracht hebben liggen wachten ,en een ander, die soms pas leeg geworden is, gaat er mee strijken. Het betekent niet minder dan verbittering te zaaien onder een deel van het volk, waarvan het bedrijf onmisbaar is voor het gehele Netderlandse volk. Wij vragen nogmaals: Hoe zal onze regering nu In dezen handelen.
E. Kruidhof, tjalkschipper te Veendam.