|
Opgebracht en weer vrijgelaten.
De Nederlandse koftjalk JANTJE welke in het begin van juni op reis van Rotterdam naar Zweden door een Duitse torpedoboot werd aangehouden en opgebracht, is gisteren in IJmuiden teruggekeerd met een lading hout uit Skaftet.
De berichtgever te IJmuiden van het Hbld. Vernam van de kapitein omtrent deze aanhouding en opbrenging de volgende bijzonderheden:
Het zeilschip JANTJE had in de eerste helft van mei in Rotterdam een lading hoepels ingenomen met bestemming naar Visby in Zweden. Na uit de Nieuwe Waterweg te zijn vertrokken had men enige dagen later met voortdurende tegenwind te kampen, zodat de kapitein besloot naar IJmuiden binnen te lopen en aldaar een betere gelegenheid af te wachten. De 24e mei zette het schip de reis voort en kwam zonder enige wederwaardigheden tot bij het eiland Saltholm in de Sont. Men werd daar toen aangehouden door een Duitse torpedoboot, van welke de commandant, een nog jeugdige officier, inzien van de scheepspapieren wenste. Deze werden hem dadelijk overhandigd. Daaruit kon hem de herkomst en de bestemming van het vaartuig duidelijk blijken. Zonder evenwel een reden op te geven, besliste hij, dat het schip naar Swinemünde moest worden opgebracht.
Een prijsbemanning, bestaande uit een officier en twee matrozen, welke met revolvers bewapend was, werd overgezet om het schip op zijn verdere reis te vergezellen. De scheepspapieren werden inmiddels aan de kapitein teruggegeven. Reeds vijf dagen was de prijsbemanning op het schip en moest natuurlijk ten koste van de Nederlandse kapitein worden gevoed, zonder dat men Swinemünde kon bereiken. Er was voortdurend tegenwind. Tenslotte begon het de kapitein te vervelen en deelde hij de officier mee, dat hij naar een andere haven wenste opgebracht te worden of anders het schip door de wind naar de Sont te zullen laten teruglopen. Na enige bespreking werd goed gevonden, dat het vaartuig dan maar naar het meer nabij gelegen plaatsje Dornbusch zou varen. Men kwam daar ’s avonds aan en bleef steeds onder bewaking geankerd liggen.
De volgende morgen werd bericht ontvangen dat het schip zou worden weggebracht door een sleepboot. Deze bleef nogal lang weg.
Onderwijl was een torpedojager op de rede gekomen, van welke de commandant eens kwam kijken wat het Nederlandse zeilschip daar kwam uitvoeren. Nauwelijks had hij zich van de toestand op de hoogte gesteld of hij gaf order dat het schip kon weggaan. De prijsbemanning moest toen op commando van boord gaan. De Nederlandse kapitein had op zijn aandringen echter een vrijgeleide gekregen om gedekt te zijn tegen eventueel volgende aanhoudingen. Het spreekt vanzelf, dat de zeelui niet lang aarzelden om van de vrijheid gebruik te maken en het onzalige oord met volle zeilen te verlaten.
De kapitein is het tot heden nog niet duidelijk geworden hoe het mogelijk is dat de ene commandant hem zonder enige opgave van redenen liet opbrengen, ofschoon zijn scheepspapieren in orde waren en een volgende commandant, eveneens zonder opgave van redenen, het schip na een vluchtig onderzoek weer laat weggaan. Maar met dat al was het schip een paar weken achteruit gevaren, terwijl de andere schepen welke tijdens de aanhouding in de nabijheid waren, konden doorzeilen en hun losplaatsen veel eerder bereikten. De kapitein heeft omtrent het gebeurde na zijn aankomst in IJmuiden bij de marineautoriteiten een verklaring afgelegd en zal vermoedelijk trachten een schadevergoeding te krijgen voor zijn gedwongen oponthoud en tijdverlies, om van de voeding van de prijsbemanning nog maar niet te spreken.
|
